Σιβυλλικοί Χρησμοί

 

Οι Ελληνίδες Σίβυλλες ήταν ιέρειες του Απόλλωνα και οι προφητείες τους πλαισιώνουν όλη την ιστορική διαδρομή της ανθρωπότητας από τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα μέχρι και την Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού. 

Μεταξύ των  Σιβυλλικων Χρησμων που σώζονται, ιδιαίτερη αξία έχει ο "Πρώτος Λόγος" :

Ο Σιβυλλικός αυτός χρησμός είναι μια από τις αρχαιότερες προφητείες του ανθρωπίνου γένους. Προφητεύει τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα και θρηνεί για τους ανθρώπους που πρόκειται να χαθούν. 

Ο πανάρχαιος αυτός Σιβυλλικός χρησμός σε συνδυασμό με τα Ερμητικά κείμενα αποτελούν αδιάψευστη μαρτυρία ύπαρξης Ελληνικής προκατακλυσμιαίας γραμματείας, 12.000 χιλιάδες χρόνια πριν την σημερινή εποχή. 

Το νερό του κατακλυσμού είναι η αιτία της δημιουργίας ενός νέου ιερού γένους στην γη. Είναι το γένος που οικοδομείται από τους λίθινους γόνους της Πύρρας και του Δευκαλίωνα. 

Οι εβραίοι οικειοποιήθηκαν τον φοβερό κατακλυσμό μετατρέποντας τον Δευκαλίωνα σε Νώε, αλλά δεν κατάφεραν να αλλοιώσουν τα κωδικοποιημένα μηνύματα του Σιβυλλικού χρησμού γιατί οι γενετικές τους καταβολές δεν τους επέτρεψαν να κατανοήσουν αυτές τις έννοιες.

Το σκάφος στο οποίο επιβιβάστηκε ο Δευκαλίωνας (Νώε), δεν προοριζόταν να ταξιδεύει στα κύματα της θάλασσας, αλλά υπεράνω αυτών. Αυτό το σκάφος περιγράφεται από την Σίβυλλα σαν πυραυγέας δίσκος και αυτή είναι η ακριβέστερη περιγραφή για ένα απαστράπτον σκάφος το οποίο βγάζει πυρ και είναι στρογγυλό.

Σύμφωνα με τον χρησμό, ο Θεός τοποθέτησε την Πύρρα και τον Δευκαλίωνα μέσα σε νεφέλες, τους έκρυψε μέσα σε πύρινο φεγγοβόλο δίσκο και τους τοποθέτησε στον ουράνιο θόλο μαζί με την σελήνη και τα αστέρια. 

Αν το σκάφος του Δευκαλίωνα ήταν ένα απλό καράβι, πως είναι δυνατόν να τοποθετήθηκε μεταξύ της σελήνης και των άστρων του ουρανού; Και γιατί πριν ξεκινήσει ο πυραυγέας δίσκος έπρεπε πρώτα να εφαρμοστεί με αρμονία το κλειδί επάνω στο στρογγυλό κάλυμμα, το οποίο με τη σειρά του έπρεπε να προσαρμοστεί επάνω στο πλαϊνό τμήμα του δίσκου; Το πλαϊνό μέρος του δίσκου χαρακτηρίζεται λαξευμένο, γιατί υπήρχαν οι εγκοπές επάνω στις οποίες θα εφάρμοζε το κάλυμμα του δίσκου, πριν αυτός ξεκινήσει. 

Πως όμως μπόρεσαν να χωρέσουν μέσα στην ιπτάμενη κιβωτό όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου; 

Μόνο ένας τρόπος υπάρχει. 

Τα ζεύγη των ζώων τα οποία συγκέντρωσε ο Δευκαλίωνας - Νώε να είχαν συλλεχθεί με την μορφή γονιδίων !!!

 Κάποιοι διατηρούσαν όλα τα αρχέτυπα σε μορφή γονιδιακή. 

Τα ζεύγη των γονιδίων που δια-φυλάχτηκαν πριν τον κατακλυσμό, αφέθησαν ξανά στη γη.

Με άλλα λόγια χιλιάδες χρόνια  κάποιοι επιτηρούν και επεμβαίνουν στην εξέλιξη των ειδών, όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο.

--------------

Εδώ ο χρησμός :

τουτο, λεγω, το θεου φοβερον και επήλυτον υδωρ. οπποτε καινιει

ιερόν γένος εν χθονί κυμα άέναον ρίζης έν άδιψήτοισι τεθηλός, αύτό-

πρυμνον άιστον ίή έν νυκτί γένηται, καίπόλις αυτάνδροις σεισίχθων

είνοσίγαιος, κευθμωνάς τε γαίης σκεδάσει και τείχεα λύσει, και τότε

κόσμος άπας τε άπειρεσίων ανθρώπων θνήξεται. αντάρ εγώ πόσα

πενθήσω, πόσα κλαύσω οϊκω δουρατέω, πόσα δάκρυα κύμασι μίξω,

ήν γάρ έπέλθη τοϋτο θεοϋ κεκελευσμένον ύδωρ, πλεύσει γή,

πλευσουσιν ορη, πλεύσει δέ καί αιθήρ, ϋδωρ εσται άπαντα καί υδασι πάντ

άπόλειται... τοισοιν δ' έν στήθεσσιν εγώ μετέπειτα βαλουμαι προφρο-

νέως ίέναι όπόσων ζωήν έπιτείλω. ώς έφατ' αυτάρ ό βή, μέγα δ' ιαχε,

φώνησέν τε, καίτότε δ'αυ άλοχος καί υίέες, ήδέ γε νύμφαι, οίκω δου-

ρατέω έσελήλυθον,αυτάρ έπειτα βήσαν ταλλα έκαστ', οσαπερ θεός

ήθελε ρέξαι. άλα οτε δ' αρμονία κληίς περί πώμ έγενήθη, εις πλάγι'

άρμοσθεισα, περιξεστώ ένί χώρω, δή τότ' έπουρανίοιο θεοϋ έτελείετο

βουλή. συν δ' έβαλεν νεφέλας, κρύψεν δε πυραυγέα δίσκον, συν δ'

άστροις μήνην καί ουράνιον στεφάνωμα, πάντα περισκεπάσας

μεγάλ' εκτυπε δειμα βροτοισι, πρηστήρας πέμπων συνεπηγείροντο δ'άήται πάντες καί υδάτων φλέβες έλυοντο άπασαι, ουρανόθεν μεγά-

λων άνεοιγμένων καταρακτών, καί μυχών γαίης καί αβύσσου άκα-

μάτοιο ύδατα μυριόεντα φάνη καί γή έκαλύφθη πάσα άπειρέσιος.

Απόδοση :

αυτό εννοώ, δηλαδή το φοβερόν και ορμητικόν ύδωρ τον Θεού.

Οπότε ακμαίο θα δημιουργηθεί νέο ιερό γένος επί της γης από αστεί-

ρεντο κύμα αδιψάστου ρίζης, που εις μίαν νύχτα θα καταστραφεί

ολοσχερώς, και η πόλις καθώς θα σείεται εις την γην μαζί με τους

ανθρώπους της, ο Κοσμοσείστης θα διαλύσει τις κρύπτες της γης και

θα αποδυναμώσει τα τείχη της. Και τότε όλος ο κόσμος των απείρων

ανθρώπων θα πεθάνει. Όμως εγώ δια πόσα θα πενθήσω, δια πόσα

θα κλαύσω, πόσα δάκρυα με τα κύματα θα σμίξωι; Διότι εάν έλθει

αυτό το προκαθορισμένον ύδωρ του θεού, θα πλεύσει η γη, θα πλεύ-

σουν τα όρη, θα πλεύσει και ο αιθήρ, και όλα θα είναι ύδωρ και όλα

από το ύδωρ θα καταστραφούν.... Εις την καρδίαν τους έπειτα θα

βάλω να πορεύονται με σύνεσιν όσων τη ζωήν καθορίσω. Έτσι είπε,

αλλά αυτό που όμως σννέβη, έβγαλε δηλαδή δυνατή φωνή, και

φώναξε.

Και τοτε παλι η σύζυγος και οι γιοι, και οι νύφες, εισήλθαν εις την

κιβωτόν έτσι έπειτα τα άλλα, συνέβησαν το καθένα ξεχωριστά, όσα

ακριβώς ο Θεός ήθελε να πράξει. Αλλά όταν με αρμονία εφαρμό-

στηκε το κλειδί επάνω εις το κάλυμμα, αφού προσαρμόστηκε εις το

πλαινό μέρος, λαξευμένο, τότε ακριβώς ολοκληρώθηκε η θέληση του

επουράνιου Θεού. Μαζί τους έβαλε σε νεφέλες, τους έκρυψε μέσα

σε πύρινον δίσκον ο οποίος φεγγοβολούσε, μαζί με την σελήνη, τα

αστέρια και τον ουράνιον θόλον, και αφού κάλυψε τα πάντα έστειλε

μεγάλο τρόμο εις τους ανθρώπους, με βροντές και κεραυνούς-

συγκεντρώνονταν όλοι οι άγριοι άνεμοι και ξεχείλιζαν όλες οι φλέ-

βες των υδάτων, αφού από τον ουρανόν άνοιξαν μεγάλοι καταρρά-

κτες, και από τα έγκατα της γης και από την.ακούραστην άβυσσον

φάνηκαν άφθονα ύδατα και η απέραντη γη ολόκληρη εκαλύφθη.

Σιβυλλικοί Χρησμοί, Πρώτος Λόγος