Φούμαρα για την εξουσία.

Μία φορά και έναν καιρό στα θεμέλια ενός καθεδρικού ναού, ένας περαστικός συναντά τρεις χτίστες που σκάλιζαν ο καθένας από μια μεγάλη πέτρα, και τους ρώτα τι κάνουν.

Ο πρώτος απαντάει: Κύριε για να ζήσω πρέπει να δουλέψω. Σκαλίζω πέτρες από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Είναι μια δύσκολη δουλειά, μα δεν γνωρίζω να κάνω κάτι άλλο.

Ο δεύτερος αποκρίνεται : Εμένα κύριε σκάλιζε πέτρες ο παππούς μου, ο πατέρας μου κι εγώ είμαι ευχαριστημένος που συνεχίζω την παράδοση. Αλλά να γνωρίζετε δεν είναι καθόλου εύκολο.

Και ο τρίτος λεει: αααα εγώ κύριε χτίζω έναν καθεδρικό ναό!!! 

Ο πρώτος δεν κοιτάει τίποτα πέρα από τη δουλειά του, ο δεύτερος γνωρίζει τη δουλειά μέσα από την οικογενειακή παράδοση και ο τρίτος δουλεύει έχοντας ένα όραμα πολύ μεγάλο. Ο τρίτος χτιστης κάνει τη διαφορά, μιας και όλοι γνωρίζουν τη δουλειά αλλα είναι αυτός που έχει τον ανώτερο συλλογικό σκοπό. 

Αυτός ήταν ο βασικός σκοπός του ελευθεροτεκτονισμού, πριν αρχίσει να δέχεται στους κόλπους του οποιουσδήποτε είχαν χρήμα και υψηλές κοινωνικοπολιτικές  θέσεις και καταντήσει μια συμμορία που έχει απλώσει τα πλοκάμια της τόσο βαθιά σε κάθε χώρα που είναι υποχρεωτικό πλέον να ανοίκεις σε κάποια στοά για να ανελιχθείς. 

Φλομώνουν τα μέλη τους με πομπώδεις φιλοσοφίες δανεισμένες από τα κάθε είδους απόκρυφα μυστήρια της αρχαιότητας, ανακατεύουν συνθήματα και διδασκαλίες της Παλαιάς Διαθήκης, του Βουδισμού, των Μανιχαίων, του Ζωροαστρισμού, του Πλάτωνα και του Χριστιανισμού, για να δώσουν κύρος στην οργάνωση τους, με απώτερο σκοπό ένα πάρε-δώσε σε θέσεις κλειδιά εξουσίας.

Έτσι για την ιστορία, τα τρία βασικά στάδια του τεκτονισμου:

Μαθητευόμενος

Η ύλη κυριαρχεί το πνεύμα 

Σύντροφος 

Ύλη και πνεύμα είναι σε ισορροπία 

Διδάσκαλος 

Το πνεύμα κυριαρχεί την ύλη