Ο Παρθενώνας του Nashville

 Το 1895 είχε προγραμματιστεί ο εορτασμός για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Τενεσί, που θα συνοδευόταν παράλληλα από μία έκθεση.

Τότε υπήρξε η σκέψη της κατασκευής ενός Παρθενώνα σαν της Αθήνας μαζί με άλλα κτίρια που θα χρησιμοποιούσαν στην έκθεση. Άλλωστε το Τενεσί έφερε τον τίτλο της «Αθήνας του Νότου» εξαιτίας του μεγάλου αριθμού πανεπιστημίων που υπήρχαν στην περιοχή.

Το αντίγραφο αυτό, επρόκειτο να είναι ένα εποχιακό οικοδόμημα, όπως και όλα τα άλλα κτίρια της έκθεσης, αλλά άρεσε τόσο πολυ, ώστε η πόλη αποφάσισε να το διατηρήσει σαν μνημείο της πόλης και κέντρο τεχνών.

Το κτίριο είχε τοίχους από τούβλα, οι κίονες είχαν κατασκευαστεί από σανίδες και γύψο, και τα γλυπτά ήταν εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα από γύψο.

Το κτίσμα άρχισε να αποσυντίθεται και στα 1920 το Δημοτικό Συμβούλιο πήρε την απόφαση για την κατεδάφιση του Παρθενώνα και την ανακατασκευή του από επιφανείς ιστορικούς αρχιτεκτονικής.

Το αντίγραφο έπρεπε να είναι απόλυτα πιστό, τόσο στην εξωτερική όσο και στην εσωτερική του όψη. Το μέγεθος της δαπάνης όπως είναι φυσικό υπήρξε ένας καθοριστικός παράγων και γι’ αυτό το λόγο το τσιμέντο επελέγη ως το καλύτερο οικοδομικό υλικό που θα εξισορροπούσε τη διάρκεια και το κόστος, και επέλεξαν να επενδύσουν το τσιμέντο με ένα επίχρισμα που έδινε την όψη του μαρμάρου.

Από το Βρετανικό Μουσείο αγοράστηκαν εκμαγεία από τα συντρίμμια του αετώματος του αυθεντικού Παρθενώνα, έτσι ώστε οι γλύπτες να επιτύχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια στην ανακατασκευή των αετωμάτων. Μετά τη χρήση τους, τα εκμαγεία αυτά παρέμειναν ως μέρος των εκθεμάτων μιας μόνιμης εκθέσεως που αφορούσε τον Παρθενώνα.

Στα 1990, σχεδόν 60 χρόνια αργότερα, κατασκευαστηκε το άγαλμα της θεάς Αθηνάς ύψους 13 μέτρων και για να δώσουν την αίσθηση του χρυσελεφάντινου, χρησιμοποίησαν 8 κιλά φύλλα χρυσού για να το καλύψουν!

Όλα αυτά βέβαια στις ΗΠΑ, που κατάφεραν και κατασκευασαν ένα πιστό αντίγραφο του Παρθενώνα, την ώρα που στην Ελλάδα συνεχίζουμε να φτιαχνουμε τσιμέντοεκτρώματα....