V. I. T. R. I. O. L

Visita Interiora Terrae Rectificando Invenies Occultum Lapidem

«Να επισκεφτείς τα έγκατα της Γης και καθαρίζοντας θα ανακαλύψεις τη μυστική  λίθο».

Αποδίδεται στον Basilius Valentinus, αλχημιστή του 15ου αιώνα,  στο σύγγραμά του «Azoth, Ou Le Moyen de Fraire l'Or Cache des Philosophes»

Η Αλχημεία ξεκινάει στην Αίγυπτο με τις τεχνικές μουμιοποίησης και επεκτείνεται στην Ελλάδα και τη Μεσοποταμία με την επεξεργασία μετάλλων. 

Το βιτριόλι αρχίζει να εμφανίζεται στα εργαστήρια των αλχημιστών της Ευρώπης γύρω στον 13ο αιώνα.
Είναι ένα ελαιώδες, άχρωμο υγρό, ισχυρά διαβρωτικό και είναι το πιο φτηνό και κοινό οξύ της χημικής βιομηχανίας. Το πιο έντονο χαρακτηριστικό του θειικού οξέος είναι η αφυδατική του δράση, μόλις έρθει σε επαφή με οργανική ύλη, ένα ξύλο, ένα χαρτί, το απανθρακώνει αφαιρώντας του τα μόρια νερού. 
Αυτό που εντυπωσιάζει τους αλχημιστές είναι  ότι το βιτριόλι κατατρώει, διαλύει τα πάντα, και όλα τα μέταλλα, εκτός από τον χρυσό.
Έτσι στη Δύση το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στη μετατροπή μεταλλων σε χρυσό, και θεωρήθηκε αλχημιστική ουσία πρωτίστης σημασίας, στην αναζήτηση της φιλοσοφικής λίθου. Το lapis philosophorum φιλοδοξεί να μετατρέψει τα μέταλλα σε χρυσό αλλά σύμφωνα με το Magnum Opus είναι ταυτόχρονα ελιξίριο ζωής και πέρα από την αθανασία, συμβολίζει και την τελειότητα.

Όλος αυτός ο μυστικισμός, που εντέχνως περιεβαλαν το VITRIOL τελικά, ήταν για να μείνει η γνώση των προσπαθειών μετατροπής μεταλλων σε χρυσό, μεταξύ λίγων.