Εξορκισμός

Εξορκισμός σημαίνει, ωθώ κάποιον να ορκιστεί.

Η ιδέα για την κατοχή του ανθρώπου από δαιμόνιες οντότητες και ο εξορκισμός τους έχει τις ρίζες της στα αρχαία χρόνια και είναι αρκετά διαδεδομένη.

Η Καινή Διαθήκη αναφέρει τον εξορκισμό ως ένα από τα θαύματα που πραγματοποίησε ο Ιησούς, όταν έστειλε τους αποστόλους του να διώξουν τα δαιμόνια. Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που η πρακτική του εξορκισμού έχει αναγνωριστεί από το Χριστιανισμό. Μία τέτοια πράξη συναντιέται ακόμα και σήμερα, με το μυστήριο της βάπτισης, καθώς πριν από το βάπτισμα πραγματοποιείται μία εξορκιστική διαδικασία για την απόταξη του Σατανά.

Σύμφωνα με την καθολική εκκλησία, ο εξορκισμός μπορεί να εφαρμοστεί μόνο από εντεταλμένο ιερέα και μετά από ειδική άδεια. Πολλές άλλες θρησκείες, όπως ο Ινδουισμός, δεν παραδέχονται το φαινόμενο της δαιμονικής κατοχής και αποδίδουν τα γεγονότα σε άλλους παράγοντες, όπως τη σχιζοφρένεια. Αντίθετα, στην Κίνα θεωρούν ότι η ψυχωτική αυτή συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα της κατοχής του ατόμου από κάποια δαιμόνια ύπαρξη.

Ο Πλάτωνας μιλούσε για δύο είδη τρέλας του ανθρώπου. Αυτή της θείας προέλευσης και αυτή της φυσικής. Ο Ιπποκράτης, από την άλλη, χώριζε με μία κάθετη γραμμή την γνώση από την πίστη και επέκρινε τις μαγικές μεθόδους, καθώς θεωρούσε ότι αυτές οι συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα παθολογικών αιτιών. 
Τον μεσαίωνα, όταν ξεκίνησε το κυνήγι των μαγισσών, πολλοί άνθρωποι θανατώνονταν αν η συμπεριφορά τους κρινόταν παράξενη ή μη κανονική.

Ο εσωτερικός «πόλεμος» που συμβαίνει στο δαιμονισμένο άτομο γίνεται για την επικράτηση του κακού. Το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με την ψυχική του δύναμη και την πίστη του στον Θεό. Ο δαίμονας έχει τον πλήρη έλεγχο, αν και η πορεία της διαδικασίας του εξορκισμού κρίνεται εν τέλει από τη θέληση του ίδιου του ατόμου. Ο δαιμονισμένος αποκτά την ικανότητα να μιλά σε γλώσσες που δεν γνωρίζει, ακόμα και αρχαίες διαλέκτους. Πολλές φορές φαίνεται να έχει υπερφυσικές δυνάμεις και να γνωρίζει πράγματα για την προσωπική ζωή κάποιου, ειδικά του εξορκιστή. Η φωνή του αποκτά τη χροιά του δαίμονα και χρησιμοποιεί ύβρεις κατά του Θεού.
Ένας τύπος εξορκισμού που χρησιμοποιείται αρκετά συχνά, είναι αυτός που βρέθηκε το 1415 στο Αββαείο του Μέττεν στη Βαυαρία:

«Crux sancta sit mihi lux / Non draco sit mihi dux
Vade retro satana / Nunquam suade mihi vana
Sunt mala quae libas / Ipse venena bibas»

«Είθε ο Άγιος Σταυρός να είναι το Φως μου / Ας μη με καθοδηγεί ο δράκοντας
Ύπαγε οπίσω Σατανά / Μην με ωθείς στον πειρασμό ποτέ με μάταια πράγματα
Αυτό που μου προσφέρεις είναι το κακό / Πιες εσύ το δηλητήριο»

Ο εξορκισμός των κακών δυνάμεων εκτελείται και σε άλλες ιεροτελεστίες, όπως αυτή της βασκανίας.

Ο παγκόσμιος τύπος εδώ και πολλά χρόνια έχει καταγράψει αληθινά γεγονότα εξορκισμών. Φωτογραφίες, μαρτυρίες και βίντεο έχουν βγει στο φως της δημοσιότητας, αποδεικνύοντας ότι ο δαιμονισμός και ο εξορκισμός υπάρχουν στ’ αλήθεια.

Κάποιες από τις πιο γνωστές παγκοσμίως περιπτώσεις που είναι καταγεγραμμενες:  της Anneliese Michel, της οικογένειας Smurls,της Clara Germana, της οικογένειας Perron,του Michael Taylor, της Anna Ecklund, και του Ronald Doe.

Ο εξορκισμός εξακολουθεί να διχάζει τον κόσμο για το αν πρόκειται για δαίμονες ή ψυχική ασθένεια. Είτε σε περίπτωση κατοχής από δαιμονικές οντότητες είτε όχι, συνιστάται μεγάλη προσοχή στην εφαρμογή του εξορκισμού.