Ανέκαθεν λαός της θάλασσας ο Έλληνας, και με την εξαίρετη μυθοπλαστική του ικανότητα, δεν άργησε να δώσει την εξουσία των υδάτων σε έναν Θεό. Τον ονόμασε Ποσειδώνα.
Το όνομα έχει δύο κυρίως ετυμολογίες:
1.πότος ή πόντος (= θάλασσα) + δάω (= μαθαίνω, κατέχω κάτι, είμαι ειδήμων, γνωρίζω καλά), δηλαδή αυτός που γνωρίζει καλά, συνεπώς εξουσιάζει τη θάλασσα και γενικά το υγρό στοιχείο
2. πόσις (<ρ. πίω = πίνω) + δοῦναι (< ρ. δίδωμι = δίνω), δηλαδή αυτός που παρέχει το πόσιμο ύδωρ.
Όπως και να'ναι έπρεπε, κυρίως οι ναυτιλλομένοι, να βρουν τρόπο ώστε να κατευνάζουν τις τυχών άγριες διαθέσεις του Ποσειδώνα που έφερναν φουρτούνες και τρικυμίες.
Δύο ύμνοι/προσευχές σώζονται σήμερα από τα βάθη των αιώνων.
Ορφικός ύμνος Ποσειδώνος
Άκουσε, Ποσειδών γαιήοχε, κυανοχαίτα,
ίππιε, που έχεις στα χέρια σου χαλκοτόρευτον τρίαινα,
που κατοικείς στα θεμέλια του βαθύστερνου
πόντου, ποντομέδων, αλίδουπε, βαρύκτυπε, εννoσίγαιε,
που θάλλεις τα κύματα, που δίνεις χάρες, που οδηγείς άρμα
με τέσσερεις ίππους, που τινάζεις αλμυρό ύδωρ
σε ενάλια κύματα, ο οποίος έλαβες δια κλήρου, τρίτατου
μεριδίου το βαθύ ρεύμα της θάλασσας, τέρπεσαι στα κύματα
μαζί με τα θηρία, πόντιε Δαίμονα που σώζεις
τα έδρανα της γης και της εύδρομη ορμή
των πλοίων, άγε σε εμάς ειρήνη, υγεία και αμέριστο όλβο.
Ομηρικός ύμνος Ποσειδώνος
Άρχομε να άδω αμέσως τον Ποσειδώνα, τον μέγα θεό,
της γαίας τον κινητήρα και της ατρύγητης θάλασσας,
τον πόντιο, ο οποίος έχει τον Ελικώνα και τις ευρείες Αιγές.
Οι θεοί σου έχουν δώσει διπλή τιμή, Εννοσίγαιε,
να είσαι και δαμαστής ίππων και σωτήρας πλοίων.
Χαίρε, Ποσειδών γαιήοχε κυανοχαίτα,
και μάκαρ, έχοντας ευμενές ήτορ δίδε αρωγή σε όσους πλέουν.
Οι φωτογραφίες δυστυχώς δεν είναι από την Ελλάδα. Είναι από τους Κανάριους Νήσους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.