Ηλίας - Ήλιος

 Αν αναρωτιέται κανείς το πώς ο Έλληνας υιοθέτησε τόσο εύκολα τον Χριστιανισμό, δεν έχει παρά να εντοπίσει τις πολλές ομοιότητες που του παρουσίασαν την εποχή εκείνη, με το δωδεκάθεο.

Ενα τρανταχτό παράδειγμα είναι αυτό του προφήτη Ηλία.
Η καθιέρωση της εορτής του στην συγκεκριμένη ημερομηνία και η επιλογή του ονόματος δείχνει να μην είναι τυχαία.

Στην αρχαιότητα, στις αρχές της δεύτερης περιόδου του μηνός Εκατομβαίων, δηλαδή στις 20-21 Ιουλίου, τότε που η γη δέχεται την μεγίστη συσσωρευμένη ηλιακή ενέργεια, έναν μήνα μετά το θερινό ηλιοστάσιο (22 Ιουνίου), εορταζόταν ο Εκατομβαίος ή Εκατηβόλος Απόλλων – Ήλιος.
Προς τιμή του γιόρταζαν όλα τα ιερά τα οποία ήταν αφιερωμένα σ’ αυτόν και βρίσκονταν στις κορυφές των λοφίσκων πέριξ των πόλεων και των οικισμών. Ο Απόλλων συμβόλιζε το Θείο, το πνευματικό και υλικό φως. Ήταν η έκφραση της ζωοδότου φωτεινής ενέργειας και της κάθε πνευματικής εκφάνσεως και δημιουργίας. Μία συνήθεια αιώνων την οποία δεν ήταν εύκολο να ξεριζώσει η νέα θρησκεία από τον ετήσιο εορταστικό κύκλο του Έλληνα.
Αντικατέστησσν λοιπον την εορτή του Ηλίου με το ομόηχο Ηλίας με μία καταπληκτική σειρά αντιστοιχιών.

Έχουμε λοιπόν :
- Κοινή ημερομηνία της εορτής
- Κοινό όνομα Ήλιος– Ηλίας
- Μάντης ο Απόλλων – Προφήτης ο Ηλίας
- Άρμα οδηγούσε ο ΄Ηλιος-Απόλλων, άρμα οδηγεί τον Ηλία στον ουρανό.
- Ο Κόρακας είναι το ιερό πτηνό του Απόλλωνα σύμβολο της μαντικής. Ο Κόρακας επίσης είναι το πουλί που συνοδεύει τον Ηλία και απεικονίζεται μέσα στην σπηλιά σε όλες τις σχετικές εικονογραφίες.
- Τα ιερά του Απόλλωνα Ηλίου ήταν κτισμένα στις κορυφές των λόφων όπως και τα εκκλησάκια του Αη-Λιά στα ψηλώματα των χωριών και των πόλεων.