Ο Πελεκάνος

Στην αρχαιότητα ο πελεκάνος καθιερώθηκε ως το σύμβολο της μητρικής στοργής και αυτοθυσίας.

Ο μύθος λέει πως το στοργικό αυτό πουλί, όταν κινδυνεύουν τα παιδιά του να πεθάνουν από την πείνα, σκίζει με το ράμφος του το στέρνο του και σκύβοντας πάνω από τα ετοιμοθάνατα μωρά του, αφήνει να στάξει το αίμα του μέσα στα στοματάκια τους. Τους ξαναδίνει δηλαδή ζωή με το ίδιο του το αίμα.

 Αλλά και στη χριστιανική παράδοση ακολουθεί η ίδια εικόνα.

Ενδεικτικό είναι πως σε Εγκώμιο της Μ. Παρασκευής βρίσκουμε την ακόλουθη αποστροφή :

«Ώσπερ πελεκάν , τετρωμένος την πλευρά σου, λόγε, σους θανόντας παίδας εζώωσας, επιστάξας ζωτικούς αυτοίς κρουνούς».

Έτσι ακριβώς όπως ο ίδιος ο Ιησούς έχυσε το αίμα του για να δώσει ζωή σε εμάς τα παιδιά του!

Το ίδιο στοιχείο για τον μύθο του πελεκάνου βρίσκουμε σε μια ελαιογραφία της Ελισάβετ Α' της Αγγλίας. Ονομάστηκε "Το Πορτρέτο του Πελεκάνου" από το μενταγιόν που φορά στο στήθος της η βασίλισσα.