Τον 1ο αι. π.Χ. ο γεωγράφος Στράβων, βασιζόμενος στις προφορικες παραδόσεις της αρχαίας Αθήνας, τις ετοιμολογίες των ονομάτων των περιοχών και τις δικές του παρατηρήσεις, συμπέρανε πως ο Πειραιάς ήταν στο παρελθόν νησί.
Ομάδα γεωλόγων και αρχαιολόγων μετά από μελέτη δειγμάτων που συλλέχθηκαν από περιοχές γύρω από τον Πειραιά και τη ραδιοχρονολόγηση τους, επιβεβαιώνουν τον Στράβωνα. Μόλις πριν από 4.000 χρόνια, προσχώσεις από τον Κορυδαλλό και τον Κηφισό ξεκίνησαν να μετατρέπουν τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ του νησιού και της Αττικής, σε μια αβαθή υδάτινη λωρίδα με αμμώδη βυθό. Αργότερα το νερό έδωσε τη θέση του σε μια βαλτωδη έκταση και από το 1500πΧ περίπου, ο Πειραιάς είχε πάψει να αποτελεί νησί.
Το όνομα Πειραιεύς προέρχεται από τη λέξη "περαιώ" ,που σημαίνει "περνώ απέναντι", εξ'ου και πέρασμα.
Η περιοχή που σήμερα προσδιορίζεται μεταξύ του Φαλήρου και του Αγίου Ιωάννη Ρέντη, στην αρχαιότητα λεγόταν Αλίπεδον, ενα "πεδίο αλιείας" αφού για αιώνες ήταν θάλασσα και βάλτος.
Με την ονομασία Αλαί αναφέρονταν οι παραθαλάσσιες περιοχές όπου υπήρχαν φυσικές αλυκές, σε αντιδιαστολή με τις τεχνικές δεξαμενές συλλογής άλατος, που λέγονταν αλοπήγια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.