Α μπε μπα μπλον...

 Η διαχρονικότητα της Ελληνικής γλώσσας είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη! Μεταξύ πολλών παράδειγμά των, ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα. 

Όλοι μας σαν παιδιά είχαμε παίξει παιχνίδια λέγοντας το το γνωστό :

"Α μπε μπα μπλον, του κειθε μπλον, α μπε μπα μπλον, του κειθε μπλον, μπλην μπλον" 

Ακαταλαβίστικα λόγια, που όλοι τα νομίζαμε αποκυήματα παιδικής φαντασίας και κουταμάρας. 

Όμως δεν είναι έτσι. 

Η όλη στιχομυθία, προήρχετο από παιδικό παιχνίδι που έπαιζαν οι Αθηναίοι Παίδες  και ταυτόχρονα εγυμνάζοντο στα μετέπειτα αληθινά πολεμικά παιχνίδια. Πράγμα απολύτως φυσικό, αφού πάντοτε ο Αθηναίος Πολίτης ήτανε και Οπλίτης. 

Τι έλεγαν λοιπόν οι αντιπαρατιθέμενες παιδικές ομάδες, που  παραφράσθηκε από τους μεταγενέστερους; 

«Απεμπολών του κείθεν εμβολών» επαλαμβανόμενα με ρυθμό, εναλλάξ από την δείθεν επιτιθέμενη ομάδα

Και τι σήμαιναν αυτά; 

Απεμπολων: Σε απεμπολώ, σε απωθώ, σε σπρώχνω, 

Κείθεν: πέρα, εκείθεν

Εμβολών: με έμβολο, με το δόρυ μου, με το ακόντιό μου. 

Απλά ελληνικά είναι...